===त्यसकारण म एकदम निष्पक्ष रहेर व्यंग्यचित्र कोर्ने गर्दछु ।

नेपाली व्यंग्यचित्रको क्षेत्रमा आफूलाई स्थापित गरिसकेका युवा व्यंग्य चित्रकार अविन्द्रमान श्रेष्ठ, अविनको नामले परिचित छन् । स्वाध्यायनले नै यसक्षेत्रमा आफूलाई सफलताको शिखरसम्म पुर्‍याउन सफल अविनको जन्म वि.सं. २०२८ सालमा काठमाडौंमा भएको हो । नेपालको सबैभन्दा जेठो पत्रिका गोरखापत्रबाट आफ्नो व्यंग्यचित्र यात्रा प्रारम्भ गरेका अविन विभिन्न पत्रपत्रिकाहरूमा व्यंग्यचित्रकारको भूमिका निर्वाह गरिसकेका छन् । विभिन्न पुरस्कारहरू प्राप्त गरिसकेका अविनले पाँच पटक आफ्ना व्यंग्यचित्रहरूको एकल प्रदशनी गरिसकेका छन् । उनले नेपालमा पहिलो पटक वातावरणसँग सम्वन्धित 'पृथ्वी वातावरण र जीवन' शर्ीष्ाकमा एकल व्यंग्यचित्र प्रदशनी पनि गरिसकेका छन् ।
आप\mनो कामप्रति लगनशील, मिहेनती र मिलनसार कलाकार अविनसँग गरिएको कुराकानीका अंशहरू-

– व्यंग्यचित्र क्षेत्रमा कहिले र कसरी प्रवेश गर्नुभयो ?
– चित्रकारिता मेरो बाल्यकालदेखि नै रूचिको विषय थियो । जब मैले विकृतिहरू देख्दै, भोग्दै र बुझ्दै आएँ त्यो बेलादेखि नै मैले व्यंग्यचित्र क्षेत्रमा प्रवेश गरिसकेको थिएँ । तर व्यवसायिकरुपमा यो क्षेत्रलाई अंगालेको चाहिँ २०५० सालदेखि हो ।

– अनि तपाईंले व्यंग्यचित्रबारे तालिम पनि लिनुभएको थियो कि ?
– छैन । यो तालिम दिने र लिने विषय पनि होइन । व्यंग्यचित्र बनाउन सिर्जनशील शक्ति हुनु पर्दछ । अब यो तालिम लिएर सिक्ने कुरा पनि भएन । तालिमबाट चित्रकारितामात्रै सिक्न सकिन्छ, व्यंग्य चित्रकारिता होइन ।

– व्यंग्यचित्र भनेको के हो ?
– चित्रमार्फ विकृतिमाथि प्रहार गर्ने माध्यम हो ।

– अनि व्यंग्यचित्रले विकृति निर्मूल पार्छ त ?
– व्यंग्यचित्रले सम्वन्धित पक्षको आँखामात्र खोलिदिन्छ । अब, विकृतिहरूलाई निर्मूल पार्ने नपार्ने त्यही पक्षमाथि निर्भर रहन्छ ।

– पत्रपत्रिकामा व्यंग्यचित्रको महत्व कतिको छ ?
– धेरै छ । अहिले व्यंग्यचित्र विनाको पत्रपत्रिका कमै मात्र देख्न पाइन्छ । यसले पनि व्यंग्यचित्रको महत्व कतिको छ भने कुरा देखाउँछ । व्यंग्यचित्रले दर्शकलाई कम समयमै धेरै कुरा अभिव्यक्त गर्दछ । त्यसैले पनि अहिलेको व्यस्त समाजमा यसको महत्व बढी छ र अर्को कुरो महत्व अझ बढ्दै छ ।

– व्यंग्य चित्रकारहरूलाई आर्थिक शोषण गरिन्छ भनिन्छ नि ?
– मैले आजसम्म त्यस्तो अनुभव गरेको छैन ।

– त्यसोभए तपाईंलाई व्यंग्यचित्र बनाएर खान पुगिरहेकोे छ ?
– खान चाहिँ पुगेकै छ । तर के गर्नु जीवनमा खानु बाहेक पनि धेरै कुरा गर्नु
पर्दो रहेछ ।

– व्यंग्यचित्र बढी राजनीतिसँग मात्र सम्बन्ति हुन्छ, किन ?
– हामी कहाँ हरेक क्षेत्रमा राजनीतिले हस्तक्षेप गरेको छ । जहाँ पनि राजनीति नै राजनीति छ । त्यसैले पनि हामीले जुन क्षेत्रको विषयमा सोचे पनि राजनीतिमै आएर टुँगिन्छ र अर्को कुरो हामीकहाँ सबैभन्दा बढी विकृत भएको क्षेत्र पनि राजनीति नै हो । यी कारणहरूले गर्दा नै व्यंग्यचित्र बढी राजनीतिसँग मात्र सम्बन्धित भएको हो । यस्तो भन्दैमा मैले अरु क्षेत्रलाई नछोएको पनि होइन । चार पटक मैले वातावरणसँग मात्र सम्बन्धित मेरा व्यंग्यचित्रहरूको पर््रदर्शनी गरिसकेको छु र यसबाहेक पनि विभिन्न सामाजिक व्यंग्यचित्रहरू पनि बनाउँदै आइरहेको छु ।

– व्यंग्य चित्रकारहरू निष्पक्ष हुँदैनन् भनिन्छ नि ! तपाईंको विचारमा यो कतिको सही हो ?
– यो एकदम गलत हो । सबै व्यंग्यचित्रकारहरू उस्तै हुँदैनन् । यो मामलामा त म शतप्रतिशत निष्पक्ष छु । व्यंग्यचित्रकारिता भनेकै विकृतिमाथि प्रहार गर्ने माध्यम भएकोले यदि व्यंग्यचित्रकार नै पक्षपाती भई दियो भने त त्यो आफू स्वयम्मै एकप्रकारको विकृति भएन र - त्यसकारण म एकदम निष्पक्ष रहेर व्यंग्यचित्र कोर्ने गर्दछु । मेरो व्यंग्यचित्रका दर्शकहरूले यो कुराको महसुस गरेकै होलान् ।

– नेपालमा व्यंग्यचित्रको भविष्य कस्तो देख्नु भएको छ ?
– व्यंग्यचित्र क्षेत्रको भविष्य एकदम उज्वल देखिन्छ । तर यो धेरै नै विकास गर्नु बाँकी नै छ । त्यसकारण व्यंग्यचित्र क्षेत्रलाई व्यवस्थित रुपमा विकास गर्दै लैजान हामी व्यंग्यचित्रकारहरू संगठित भएर ऋबचतययलष्कतकु ऋगिद या ल्भउब ९ि ऋुऋइल्० नामको एउटा संस्था पनि हालसालै गठन गरेका छौं ।

– अन्तमा पाठकर्/दर्शकहरूलाई केही भन्नु छ कि ?
– म अन्तमा पाठकर्/दर्शकहरूलाई मेरो व्यंग्यचित्रको कमी कमजोरी औंल्याई उचित सुझाव दिनु हुन अनुरोध गर्दछु ।

– एभरेष्ट मिरर
२०५७